W Republice Środkowoafrykańskiej muzyka to coś więcej niż dźwięki – to część życia, kultury i wspólnoty. Z tej świadomości, ale także z doświadczenia wojny i pragnienia pokoju, narodziła się African Music School. Jej twórca wierzy, że instrument może stać się dla dziecka początkiem zupełnie innej drogi niż ta, którą wyznacza przemoc.
W Republice Środkowoafrykańskiej muzyka nie jest tylko rozrywką. To jeden z filarów kultury. Od narodzin aż po śmierć, śpiew i taniec prowadzą ludzi po drogach życia ziemskiego i wprowadzają do Nieba.
Dokładnie pamiętam dzień, w którym usłyszałem „muzykę” płynącą z kałasznikowów. To był 21 stycznia 2014 roku. Rebelianci wkroczyli do Ngaoundaye, aby kraść, palić domy i zabijać. Ta „muzyka” sprawiła, że całą miejscowością uciekliśmy do buszu, modląc się, żeby nie dosięgła nas żadna kula z automatu. Docierały do nas – zakonników – mocne naciski, abyśmy przy pomocy francuskich żołnierzy ewakuowali się helikopterem. Mieszkańcy naszego 12-tysięcznego miasteczka uważnie obserwowali, co zrobimy. Tysiąc spalonych domów, prawie stu zabitych. Ja i 80-letni ojciec Francesco z Włoch zostaliśmy z naszymi parafianami do końca, aż sytuację ustabilizowali żołnierze ONZ.
Po tych wydarzeniach wiedziałem, że muszę działać zdecydowanie. Nie mogłem pozwolić, aby spirala nienawiści, zemsty i śmierci się nakręcała! Kiedy przylatywałem z Polski do RŚA jako sekretarz misyjny, spotykałem przy parafiach mnóstwo chórów. „Kto was formuje? Gdzie uczycie się nut i śpiewu?” – pytałem. Odpowiadali: „Nikt. Sami się uczymy i ćwiczymy”. Już wtedy marzyłem o stworzeniu pierwszej w tym afrykańskim kraju (!) szkoły muzycznej. Po wojskowej rebelii wiedziałem, że nie mogę dłużej zwlekać. I tak zaczęła się African Music School. Dziełu kształcenia dzieci w szkole muzycznej przyświeca hasło: „Instrumenty zamiast broni!”.
-1794481024.jpg)
Przełożeni zakonni doszli do wniosku, że swoje plany będę mógł lepiej zrealizować w większym ośrodku miejskim. Zostałem przeniesiony do 40-tysięcznego Bouar. Szkołę zacząłem od zbiórki używanych instrumentów w Polsce, które dwukrotnie przyleciały do RŚA dzięki życzliwości Wojska Polskiego. Przez pierwszych pięć lat szkoła mieściła się w naszym klasztorze. Zainteresowanie dzieci było jednak tak ogromne, że podjęliśmy decyzję o budowie szkoły muzycznej w centrum miasta.
Jedną z ciekawszych historii związanych z budową było podarowanie nam pieniędzy na dach przez… Papieża Franciszka! Mój przyjaciel, który wiedział, że brakuje nam środków finansowych na dokończenie budowy szkoły, na lotnisku spotkał kardynała Krajewskiego, ówczesnego jałmużnika papieskiego. Tak poprowadził rozmowę, że w jej trakcie zapytał kardynała, czy Papież mógłby wesprzeć finansowo budowę szkoły muzycznej w jednym z najbiedniejszych krajów świata (w tej kategorii jesteśmy na 11. miejscu), że potrzeba 100 000 złotych. Pozytywna odpowiedź z Rzymu przyszła szybko i tak oto African Music School ma „papieski dach”.
Nasza szkoła muzyczna od kilku lat pracuje już na najwyższych obrotach. Jestem dumny z naszych uczniów. Dosłownie dajemy im do rąk instrumenty zamiast broni! Kolejnym marzeniem jest sala sportowo-koncertowa. W Bouar pora deszczowa trwa pół roku i przez sześć miesięcy prawie codziennie pada deszcz! Sala ma służyć dzieciom, które w porze deszczowej będą mogły grać w piłkę nożną (kochają ten sport). Będzie to również miejsce na organizację koncertów niezależnie od pogody. W naszm mieście jest tylko jedno zadaszone miejsce na 150 osób. Nasza sala pomieści ich aż 800. Mury sali są już gotowe, teraz czekamy na dach, którego koszt to 724 000 złotych.
Sam gram na czterech instrumentach: akordeonie, gitarze, trąbce i organach. Moją edukację muzyczną zacząłem w wieku ośmiu lat. Bardzo proszę, pomóżcie mi dzielić się tym Bożym darem z dziećmi w Bouar, w Republice Środkowoafrykańskiej, do których posłał mnie Pan Bóg!
o. Benedykt Pączka OFMCap, misjonarz w RŚA

